Wednesday, October 16, 2024

शाळेतील माझा युनिफॉर्म

गोष्ट साधारपणे काही वर्षांपूर्वीची आहे . . मी आठवीत व माझा भाऊ नववीत असे शिकत होतो . . त्यावेळी आमच्या शाळेचा युनिफॉर्म हा पांढरा हाप शर्ट व खाकी हाप पॅन्ट असा होता. . शाळा सुरु होऊन काही दिवस झालेले . . आणि शाळेत युनिफॉर्म ची सक्ती . . जे कोणी युनिफॉर्म घालून येणार नाहीत त्यांना प्रार्थना झालेनंतर . . बाजूला बोलावून पी इ चे टीचर . . दहा छड्या द्यायचे . . . असा दिनक्रम असायचा . . आमची त्यावेळी परस्थिती बेताचीच असलेमुळे . . आणि माझे वडील एकटेच कमावते असलेने . . युनिफॉर्म तसा आम्हांला उशिराच मिळायचा . . अजाणते वय आमचे . . आम्ही दररोज आईकडे हट्ट करायचो. . . आज परत छड्या खाव्या लागणार बघ . . उद्या जर युनिफॉर्म नसेल तर मी काय शाळेला जाणार नाही . .असे दररोज किती छड्या खाणार म्हणून असा दम वरून आईला देत असे . . तेंव्हा ते माझ्या न-कळत वडिलांनी ऐकले . . आणि संध्यकाळी कामावरून येताना त्यांनी . . एक जुना पांढरा शर्ट मला बसेल असा . . बाजारातून . . आणला . . जुना तर जुना . . छड्या तरी वाचल्या हि माझी तेंव्हाची मानसिकता . . आणि जुना शर्ट पाहून . . आईने नाक मुरडले . . आणि नाराजीच्या स्वरात आई बाबांना म्हणाली . . अहो. .काय हे . . . जुना शर्ट. . . तेंव्हा वडिलांचे . . एक वाक्य . . आज देखील कानात तसेच घोळत आहे . . नवीनच घ्यायला गेलो होतो पण . . तितके पैसे नव्हते . . मग . . चालूला तर होईल ह्याला . . . आणि नियमित शाळेला तरी जाईल . . .... त्यावेळी त्या गोष्टीचे मला इतके काही वाटले नाही . . पण आज अचानक एक वडील आपल्या मुलाला जुने कपडे घेताना पहिले . . . आणि त्यात थोडी किंमत कमी करा अशी गया वया करू लागले . . हे चित्र जेंव्हा मी समोर पाहिलं तेंव्हा मला माझं बालपण आठवून अक्षरशा खूप गहिवरून आले . . आज माझे वडील हयात नाहीत. .तेंव्हा . . ह्या व्यक्तीला वडिलांचा जागी पाहून अक्षरशा. . मन भरून आले. . . अगदी अशीच अवस्था झाली असेल त्यावेळी माझ्या वडिलांची .

No comments:

Post a Comment

सावळेपण

नकोस कमी लेखू सावळ्या रंगास, गे सखे, गोपिकांचा मनमोहन सावळाच आहे। कानडा तो राजा पंढरीचा, रंग नव्हे तो—श्रद्धेचा प्रकाश आहे। डोळ्यां...