"ज्यांच्या उदरात आकार घेत मी या जगात आलो, ज्यांच्या प्रेमातूनच श्वासाला अर्थ मिळाला, ती माझी जन्मदात्री – आई... आणि ज्या भाषेत मी पहिल्यांदा 'आई' म्हणालो, जिच्या अंगाई गीतात , शब्दांत मला उब सापडली, ती माझी मातृभाषा – मराठी… या दोघींच्या ऋणात मी जन्मभर बांधलेलो आहे, कारण त्यांनीच मला जगायला आणि बोलायला शिकवलं… त्यांच्या चरणीच माझा हा छोटासा ब्लॉग, मनापासून समर्पि "आई आणि मातृभाषा – या दोन गोष्टींचं ऋण शब्दांनी फेडता येत नाही… पण हा छोटासा प्रयत्न त्यांच्याप्रती कृतज्ञता व्यक्त करण्यासाठी."
Wednesday, October 16, 2024
ती आणि माझं लेखन . . !
ती आणि माझं लेखन . . !
ती मला हल्ली विचारतेच विचारते . . तू पूर्वीसारखे का लिहीत नाहीस . . .
उत्तर दिले मी तिला . . अंगातील आळस अजून बाकी काय . .
पण खरं सांगू . . . तेंव्हा तू . . होतीस लिहिण्यासाठी वेळ होता . . . आणि कल्पना समोर मांडी घालून बसायच्या . . मला उत्तर मला उत्तर म्हणायच्या . . पण ती वेळ सरली . . तू आणि मी आपण दोघेही संसाराला लागलो . . . कदाचित समोर बसलेल्या कल्पना . . . आपल्या दोघांच्या वेगळ्या वाटा पाहून . . निघून गेल्या . त्या परातल्याच नाहीत . .. आणि हल्ली माझं कल्पनेचं तळ कसं कोरड कोरड पडलंय . .. !
आणि हो .. .. . . हल्ली तर घरातील रेशन ची लिस्ट तयार करणे बायको जसे सांगेल तसं इतपतच मर्यादित उरलंय लिखाण माझं.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
सावळेपण
नकोस कमी लेखू सावळ्या रंगास, गे सखे, गोपिकांचा मनमोहन सावळाच आहे। कानडा तो राजा पंढरीचा, रंग नव्हे तो—श्रद्धेचा प्रकाश आहे। डोळ्यां...
-
पानिपतनंतर मराठ्यांचे पुनरागमन : खरा इतिहास (१७६१–१७७१) १७६१ साली तिसऱ्या पानिपतच्या युद्धात मराठ्यांचा पराभव झाला. हा पराभव केवळ लष्करी...
-
मी कधी तुझ्यासमोर काही बोललो नाही, पण मनाने मात्र प्रत्येक भावना ओरडून सांगितली होती. तू त्यातील कदाचित कधीच काही समजली नाहीस, पण मी मात्र ...
No comments:
Post a Comment