तू माझी आणि त्याची .....

"असूदेत...!" — एक स्त्रीस्वभावाचा गूढ गंध

गळ्यात मंगळसूत्र त्याचं असलं,
...कपाळावरचं कुंकू मात्र माझं असूदेत...

उखाण्यात नाव त्याचं असो,
...हृदयातलं नाव माझं असूदेत...

घरासाठी दररोज दरवळतेस तू,
...पण स्वप्नं मात्र माझीच पेरलेली असूदेत...

त्याच्या शब्दांना मान आहे तुला,
...पण विचार? ते तुझ्या मनात माझेच असूदेत...

त्याच्या सावलीत चालतेस तू सुखाने,
...पण तुझी ओळख – माझ्याहूनच वेगळी असूदेत...

त्याचं आयुष्य सोनं होवो,
...पण माझंही आयुष्य उजळलेलं असूदेत...

सावलीसारखी सोबत करीन मी,
...पण प्रकाशही माझ्यातूनच असूदेत...

बंध ही असोत प्रेमाचे,
...पण स्वप्नं आणि आभाळ – ते माझं असूदेत...!

---

✨ अर्थाचा थेंब:

या कवितेत जी भावना आहे ती स्त्रीचं सौंदर्य, तिचं आत्मभान, आणि तिच्या अस्तित्वाचं स्वतंत्र तेज यांची साक्ष आहे.

एक स्त्री ‘सावली’ होऊन जगते, पण तिच्या आतला प्रकाश कधीच विझत नाही — हेच या ओळी सांगतात.